Zoals u wellicht weet, is sinds het begin van dit jaar een medewerkerspanel van ongeveer 300 collega's regelmatig druk met het beantwoorden van vragen en het invullen van enqûetes. Ik heb er al vaak over geschreven. Voor mij is het, eerlijk gezegd, goud waard om zo direct en zo intensief met collega's te communiceren over allerlei belangrijke zaken binnen ROC West-Brabant.
Op alle niveaus wordt ook heel hard gewerkt aan de uitwerking en vooral uitvoering van de opvattingen van het panel, we nemen de reacties zeer serieus. In maart/april staat weer een debatavond op de rol en dan leg ik uit wat we met alle input gedaan hebben. Ook zullen we elkaar dan de vraag stellen of het panel wederzijds gebracht heeft wat we bedoelden en of we op deze wijze verder willen gaan. De enqûetes gingen over leiderschap, ICT, talentontwikkeling, werkdruk en over ons strategisch beleid.
De laatste enquete echter was van een geheel andere aard dan alle andere enqûetes daarvoor. Deze keer geen uitgebreide vragenlijsten of het toekennen van punten (Onderwijs met Passie 2015) maar het zelf schrijven van 1 A4-tje. Onderwerp: ons financieel beleid.
Met daarbij de vraag: denk eens mee. Want er komen nog zware tijden aan voor het onderwijs en heb je tips, opmerkingen, suggesties, kritiek? Maar ook, zijn er kansen die we nog onvoldoende benutten? Laat het me horen, alles wegen we serieus. Kortom, denk mee over het gezond houden van onze organisatie binnen de hoofddoelstelling van "Onderwijs met Passie 2015", namelijk alles aan de kant voor het best denkbare onderwijs.
Ik realiseerde me dat dit een moeilijke vraag voor velen zou kunnen zijn, maar mijn verwachtingen zijn ver overtroffen. Maar liefst 60 panelleden hebben een A4-tje toegezonden, boordevol ideeën, suggesties en aanwijzingen. 60 Collega's die mee wilden denken, ongehoord. Wat een rijkdom, ik koester het panel. Een collega schreef "het viel me niet mee om m'n hoofd leeg te maken want ik had deze week 2 begrafenissen, maar toch maar een poging gewaagd". En wat voor poging: Wim, sterkte met je verdriet en veel dank. Zo ver kan betrokkenheid kennelijk gaan.
Kortom, 60 x gemiddeld 12 tips maakt 720 waardevolle punten om over na te denken en in beleid op te nemen. Sommige punten kunnen, bij wijze van spreken, morgen worden ingevoerd en direct geld besparen. Andere punten vergen natuurlijk weer meer afweging en voorbereiding. Alles wordt zeer serieus bestudeerd en gewogen en daarvoor richt ik een aparte 'wegingscommissie' in met mensen van binnen en buiten de instelling. Belangstelling? Je mag je melden. We beperken ons tot een groep van 5 tot 7 personen, dan blijft het effectief. Deze groep gaat concrete adviezen formuleren voor bestuur en management, over het financiële beleid in de komende jaren. Waanzinnig mooi!
Eén reactie van de 720 wil ik jullie niet onthouden. Het is meteen de slotzin van deze blog, omdat ik er geen commentaar op wil en ook niet hoef te geven. Er stond op die inzending geen naam, dus het was 1 collega van de 60, zullen we maar zeggen. Maar wat een boodschap, sterker wat een Kerstgroet. Met een meer indringende opdracht - vanuit onze eerste kernwaarde 'De mens centraal' - kunnen we nauwelijks op pad worden gestuurd.
Ik zwijg dan ook stil, dank voor alles dit jaar en een goed en gezegend 2011 toegewenst.
"De beste bijdrage aan een gezond financieel beleid en de meest rendabele investering ooit, is meer en oprechte waardering van bestuur en management voor het werk van collega's op de werkvloer".
Rob Franken
-
Abonneer