Vorige week deed ik verslag van een focusgesprek met een team van Scala. Een bijzonder gesprek. Er vond diezelfde avond nog zo’n gesprek plaats en wel met een team van De Rotonde. Al jaren een school met een excellent niveau en ik ben op zoek naar het geheim. Wat verklaart dit succes? Wat maakt deze school tot een excellente?
“Yes”, riep de enthousiaste spreker de zaal toe. “Toen ik vanochtend wakker werd, dacht ik, yes, vandaag naar De Rotonde, ik heb er zin in”. Die enthousiaste spreker was natuurlijk Erica Terpstra, oud Olympisch zwemkampioen en al jarenlang voorzitter van het NOC*NSF.
Sport en bewegen
Wie anders dan zij opent zo een toespraak. Erica was op De Rotonde om de Prismascholen een mooie prijs te overhandigen vanwege het actieve beleid om sport en bewegen een belangrijke plaats te geven in het lesrooster. “Met sport en bewegen houden we jonge mensen van de straat”, aldus Erica en “sport en bewegen leidt tot betere schoolresultaten en minder uitval, zo blijkt uit onderzoek”. Wie haar een beetje kent, ziet, voelt haar staan voor de zaal. Passie in het kwadraat!
Steekje los
Na afloop sprak ik met een van de leerlingen die de gasten keurig bediende met een hapje en een drankje. Ze sprak de gasten aan met een open gezicht en een vrolijke noot. Dat boeit me als jonge mensen al zover zijn. “Heb je het naar je zin”, vroeg ik haar? “Altijd meneer, ik kan niet chagrijnig zijn en ik wil het ook niet. Trouwens, dit is een leuke school dus waarom zou je ook?”
“Wat is er leuk aan deze school”, vroeg ik. “Ach meneer, weet u, iedereen is hier een beetje gek”. “Een beetje gek, wat bedoel je?” “Nou ja, de een heeft dit, de ander heeft dat, sommigen kunnen geen moment stil zitten, zoals ik en anderen zeggen geen stom woord omdat ze dat niet durven. Iedereen heeft wel wat, ook de leerkrachten”. “Ook de leerkrachten, het moet toch niet gekker worden”, sputterde ik tegen. “Meneer, het is echt zo. Als je hier met plezier wil werken, moet er wel een steekje los zitten, anders hou je het hier niet uit”, sprak ze met een grijns van oor tot oor.
Beetje maf
“Zelfs de directeur hier is een beetje maf”, zei ze terwijl Paul Eijgendaal, toenmalig directeur, net bij ons aanschoof. “Paul, wat hoor ik nu”, zei ik helemaal in de stemming, “is hier iedereen een beetje maf?” Paul sloeg een bijna vaderlijke arm om haar heen en zei lachend, “je hebt helemaal gelijk, daar wordt iedereen zelfs op geselecteerd en ze zijn indertijd met de directeur begonnen”. Het is alweer enkele jaren geleden, maar dit gesprekje is me bij gebleven. Vertelt het iets van het geheim van de Rotonde?
Passie en geduld
Terug naar het focusgesprek dat pas plaatsvond. Wat maakt de Rotonde zo succesvol, was de centrale vraag. En er volgde een boeiend gesprek.
Het gesprek ging over teamwork, het elkaar aanspreken op de goede gang van zaken. Over het standaard mentorkwartiertje bij het begin van elke dag. Een beetje in lijn met ‘leren filosoferen’, waar word je blij van, wat doet je verdriet?
De warme overdracht van de ene jaarklas naar de andere, de enorme tijd die geïnvesteerd wordt in leerlingbesprekingen. Natuurlijk gaat het dan over cijfers, maar ook over veel meer, over de ‘mens leerling’. Klassen worden jaarlijks opnieuw samengesteld, leerlingen worden zorgvuldig bij elkaar in de klas geplaatst en soms bewust ook niet. Bij een klas wordt een mentor gezocht die het beste past bij juist die klas.
Er wordt geïnvesteerd in de thuissituatie. Ouders mogen zich niet onttrekken aan hun verantwoordelijkheid en: dat lukt Er zijn er maar heel weinig die niet met hun kind willen meegroeien.
We spraken over leerkrachten die een lange adem moeten hebben en veel, heel veel geduld. Soms zie je pas na jaren hard trekken vooruitgang. Je moet iets hebben met deze groep kinderen, je moet open met ze omgaan, direct, eerlijk. En dat gaat ook omgekeerd en dan vraagt een leerling aan haar docente, “en wat is uw probleem, juf”? Hoe herkenbaar na het verhaal van hier boven.
Stapje verder
Er was ook ruimte voor een kritische noot. We zijn heel blij met de goede resultaten en de mooie scores, maar doen onze leerlingen het ook op het MBO goed? Het antwoord is: zeker niet altijd. En hoe komt dat dan? Teveel ‘gepamperd’ op de Rotonde, te weinig begeleiding op het MBO of een mix van beide? Collega’s zijn vrijgemaakt om zich geheel te richten op dit type vragen. Want dat de Rotonde een succes is in eigen huis, blijkt uit alles. Nu ook nog een succes op de volgende stappen in de grote samenleving.
Gek
Conclusie, een topteam en dus een topschool. Zo simpel is het. “Geen ik maar wij”. Allemaal een beetje gek ook, Rivella-achtig: een beetje vreemd, maar wel lekker. Maar eerlijk gezegd, zo gek wil deze bestuursvoorzitter ook wel zijn.
Sterker, hij is het.
Rob Franken
Abonneer