Van ‘Passend Onderwijs’ naar ‘Inclusief Onderwijs’

Geplaatst door: Rob Franken 26 maart 2012, 14:13

Al eerder schreef ik een weblog over Passend Onderwijs. Nu was er weer een goede aanleiding. Het bezoek van onze minister in een week van rumoer en actie rondom dit beladen onderwerp. Ik sprak erover met een viertal collega’s.

Minister op bezoek vanwege VSV

Vorige week was Marja van Bijsterveldt te gast op Scala. Daar gaf zij met vele bestuurders van gemeenten en onderwijsinstellingen het startschot voor het tweede convenant VSV. In onze regio omdat onze scores door de gezamenlijke inzet van velen in positieve zin opvallen. Een mooie bijeenkomst. Belangrijkste doelstelling: het verder terugbrengen van het aantal schoolverlaters. Op dat beleidsterrein krijgt ze veel steun, maar dat is bepaald niet het geval op een ander, aanpalend  beleidsterrein: ‘Passend Onderwijs’.

In gesprek met de minister

Ik ben in gesprek met 4 collega's van Scala. Alle 4 juichen VSV-beleid toe, willen er ook alles aan doen maar de ontwikkeling rondom Passend Onderwijs raakt hun hart. "Hoe kunnen we de zwakste leerlingen nu in de kou laten staan?", is hun vraag. "Rob, dit beleid leidt in de toekomst tot weer andere VSV’ers" en "we voelen ons zelfs nog onvoldoende toegerust voor de huidige groepen leerlingen met hun enorme diversiteit aan rugzakjes en leerproblemen, laat staan dat we nog nieuwe doelgroepen kunnen opnemen".  Zij kregen de gelegenheid om in een gesprek met de minister hun gevoelens en opvattingen voor te leggen. Het was een goed gesprek, een gesprek van hart-tot-hart, hier moet de minister iets mee doen, was het gevoel na afloop. 

Spreken vanuit het hart

Het gesprek is een uur lang een demonstratie van betrokkenheid, van spreken vanuit een onderwijshart, van enorme zorg voor leerlingen en medewerkers. Dit werd gezegd:
"We zijn niet tegen Passend Onderwijs, we zijn zelfs voor maar niet op deze wijze. Niet in dit tempo, niet met deze bezuinigingen, niet zonder scholing en training. Geld, tijd en expertise zijn voorwaarden voor welslagen en dan willen we zelfs wel verder gaan, we willen naar Inclusief Onderwijs.
Elk kind een plek in het reguliere onderwijs als opmaat voor de stap naar de samenleving maar niet op deze wijze. Voordat we zover zijn, moet er nog zoveel gebeuren en dan moet het beleid echt om. Nu dreigen kinderen en hun ouders de dupe te worden en kunnen wij, leerkrachten niet datgene bieden wat nodig is. En dat is slecht voor dat kind maar het gaat ook ten koste van ons.
En weet je, Rob, wij snappen het ook niet. 300 mio bezuinigen op Passend Onderwijs en 250 mio uitgeven aan prestatiebeloning waar niemand op zit te wachten. Schrap dat geld maar tegen elkaar weg, probleem (bijna) opgelost.”

De lat omhoog: hoe?

Als bestuurder kan ik niet anders zeggen dan dat deze collega's een meer dan serieus punt hebben. Wat staat er allemaal niet op de beleidsrol in dit tijdperk ‘post-Dijsselbloem’. De gelijknamige commissie bepleitte enkele jaren geleden toch terughoudend beleid, voor het ontwikkelen van expertise en het creëren van adequate randvoorwaarden vooraf, voor versobering van onderwijsbeleid omdat grote ontwikkelingsprocessen vanaf de tekentafels van OC&W niet altijd succesvol zijn geweest. Om bij dit laatste punt  van het tegendeel maar te zwijgen.
We zouden toch leren van die harde lessen uit het verleden? Het lijkt ver weg. Nee, een stelselwijziging wordt het niet genoemd maar wat is het dan wel in vmbo en mbo? Een willekeurige en slechts zeer beperkte greep uit een ‘rijk’ assortiment beleidsvoornemens:

• Passend Onderwijs
• Taakstelling VSV
• Centrale examens Nederlands, Engels, rekenen/wiskunde
• Nieuwe toetsingskaders voor toezicht
• Wijziging en implementatie nieuwe kwalificatiestructuur
• Invoeren kwaliteitszorgsystemen
• Verkorting mbo
• Intensivering mbo
• Prestatiebeloning
• Macrodoelmatige spreiding van onderwijs
• Digitalisering van onderwijscontent
• Werken in Resultaat Verantwoordelijke Teams
• Doorstroom vmbo/mbo en mbo/hbo
• Realiseren van passend zorgbeleid, handelingsplannen ontwikkelen en uitvoeren
• Invoeren domeinstructuur
• internationalisering, EQF en NLQF
• ......................... 

Want: de lat moet omhoog. Maar kan dat op deze wijze? Voor veel van bovenstaande beleidsthema's is afzonderlijk veel te zeggen, maar is het allemaal uitvoerbaar in z'n samenhang of juist ontbrekende samenhang? Is het allemaal uitvoerbaar binnen de tijdskaders zoals nu gesteld? Zoals een inleider elders het vorige week tot uitdrukking bracht: "Laten we nu maar vast de dossiers aanleggen en verzamelen voor de parlementaire onderzoekscommissie welke in 2020 ongetwijfeld zal worden ingericht om onderzoek te doen naar de achterblijvende onderwijskwaliteit en oorzaken voor het  schrijnende gebrek aan belangstelling voor onderwijsstudies.”
Een van de gespreksdeelnemers verwoordt, "mevrouw de minister, geef ons een beetje rust. Pas dan kunnen wij alles doen wat nodig is om de kwaliteiten van elk kind maximaal aan te spreken en tot bloei te brengen. Daarvoor zijn we het onderwijs in gegaan. Maar geef ons rust, draai ons niet over de kop.“

Wat een voorrecht om met zoveel passie en betrokkenheid aan tafel te mogen zitten.     

Rob Franken

-

 

 

Voorpublicatie uit Jaarverslag 2010: Onderwijs

Geplaatst door: Rob Franken 20 juni 2011, 08:43

Vorige week publiceerde ik al een concept-hoofdstuk uit het Jaarverslag 2010. Deze week voeg ik er nog eentje toe, eentje waar ik trots op ben.

Want het concepthoofdstuk 'Onderwijs' ( Jaarverslag 2010_Onderwijs_concept.pdf (38,88 kb) ) betreft de ontwikkelingen middenin in het hart van ons primair proces, aansluitend op de leef- denk- en leerwijze voor de leerlingen en studenten waarvoor wij er zijn. En daar mogen wij alle dagen voor bezig zijn, kan het mooier?

Ik licht deze keer geen tipje van de sluier op: de highlights die in dit hoofdstuk worden genoemd, spreken volledig voor zich.

Rob Franken

Name & Fame, Name & Shame

Geplaatst door: Rob Franken 14 juni 2011, 11:18

 

Deze week een wat andere blog, die samenhangt met de periode van het jaar: het is weer verantwoordingstijd. Voor 1 juli is onze minister, Marja van Bijsterveldt in het bezit van ons jaarverslag 2010. Een lijvig dossier, dat terugblikt op het voorgaande jaar.

 

Terugblikken en verantwoorden is prima, ik beschouw het als een plicht en voorrecht. Het levert een springplank op naar heden en toekomst.

 

Het complete jaarverslag zal onder de titel ‘Connected’ als gebruikelijk integraal gepubliceerd gaan worden op onze portal en onze website. Ik wil u graag nieuwsgierig maken door de voorpublicatie van het hoofdstuk ‘Name & Fame en Name & Shame’ ( Voorpublicaties jaarverslag 2010.pdf (45,22 kb) ) .

 

Los van alle formele aspecten waarover we verantwoording geven, is dit mijn zeer persoonlijke terugblik op het vorige jaar. Het zijn zaken waar een voorzitter van een organisatie als die van ons zorg van heeft, maar zeker ook inspiratie en trots uit haalt. Ik voel mij gesteund in zowel de zorgen als de trots, door vele collega’s.

 

Een tipje van de sluier over de onderwerpen waarvan ik blij word:

  • De diploma- en jaarresultaten van al onze MBO-scholen. En van het VMBO: Prinsentuin Oudenbosch en Andel, De Rotonde, Scala en Effent. En hetzelfde geldt ook voor Praktijkschool Breda
  • De dikke voldoende die voortrolt uit het medewerkertevredenheidsonderzoek
  • De voortgang in een groot aantal (voorgenomen) bouwprojecten

En enkele ‘shame’-onderwerpen

  • De Inspectierapportage voor enkele van onze VMBO-scholen (Prinsentuin Breda en Halsteren, ’t Bergse VMBO, Van Cooth) die niet goed was, maar waarop een enorm verbeterproces volgde.
  • Het resultaat van het JOB-onderzoek, waaruit blijkt dat wij de mening van onze studenten veel serieuzer moeten nemen
  • Uit het voornoemde medewerkertevredenheidsonderzoek bleek ook dat het aantal gevoerde voortgangs- functionerings, - en beoordelingsgesprekken achterblijft bij de afgesproken norm.  

Herkent u het? Deelt u het? Inspireert het u? 

Ik nodig u bij deze uit om op een later moment ‘Connected’ te lezen.

 

Rob Franken

-

 

Name & Shame, want wie A zegt moet ook B zeggen

Geplaatst door: Mia Bink 3 juni 2010, 14:00

  

Beste lezer,

 

Een tijd geleden begon ik met het vooruit publiceren van enkele hoofdstukken uit ons Jaarverlag-2009-in-wording. In mijn vorige weblog schreef ik met trots over het hoofdstuk met 'Name & Shame-onderwerpen'. En belofte maakt schuld: bij een organisatie die transparant wil zijn in alle handelen, leest u hierna het concepthoofdstuk 'Name & Shame'...

 

Name & Shame

 

Er zijn ook voorbeelden te geven van prestaties waar we niet trots op zijn. Waar we prestaties hebben geleverd die ROC West-Brabant soms zelfs onwaardig zijn. De 'Shame'-onderwerpen van 2008 hebben we onverkort opgenomen met daaraan toegevoegd de bevindingen op deze onderwerpen in 2009.

 
Examenkwaliteit

  • Het meest in het oog springende voorbeeld daarvan was in 2008 de zeer slechte beoordeling van onze examens door de inspectie. Periodiek onderzoekt de inspectie de kwaliteit van de examens op MBO-instituten, zo ook bij ons. En dat pakte niet goed uit. 7 Onvoldoende beoordelingen op een totaal van 11 kan met recht een ons onwaardig resultaat worden genoemd. Gelukkig kon de inspectie vaststellen dat wel op het juiste niveau wordt geëxamineerd. Maar op andere punten scoorden we onvoldoende. Nu is de beoordeling zo ingericht dat al een enkel (klein) onjuist onderdeel tot een algehele afkeuring van het betreffende examen kan leiden, maar het feit blijft staan.
  • Deze score heeft ons sterk bezig gehouden en er is een task force examens uitgeroepen. Een daarop volgende interne audit door de dienst Audit&Control met externe ondersteuning liet evenwel zien dat de examens op een aantal Colleges nog steeds niet in orde zijn en dus is er sprake van een onverminderde zorg en aandacht.
  • Bij een volgende beoordeling van de inspectie in 2009 bleken de opleidingen met een eerdere onvoldoende beoordeling (2008) nu positief beoordeeld te worden. Dat is mooi, al moet gezegd dat een examen van Vitalis een tweede onvoldoende beoordeling kreeg. Omdat het betreffende examen evenwel nog niet was afgenomen, is deze opleiding niet in de uiteindelijke beoordeling opgenomen. Ook is een aantal nieuwe beoordeelde examens negatief beoordeeld. Dat betreft opleidingen van Radius, Cingel en Markiezaat.  Kortom, op dit punt nog steeds een ROC-onwaardig niveau. Een recente, interne audit laat een verbeterd beeld zien, maar aanhoudende aandacht en zorg is gewenst en noodzakelijk.

Eerder verworven competenties

  • Ook een negatieve beoordeling ontvingen we in 2008 met betrekking tot de kwaliteit van de EVC-procedures. Een heldere procedure moet ervoor zorgen dat kennis en kunde die mensen ook buiten het onderwijs hebben opgedaan op een zorgvuldige wijze wordt getoetst en vastgesteld. Dit als belangrijke input voor de ontwikkeling van een met betrokkene en dus op maat ontworpen opleidingstraject. We zijn op de goede weg, maar het is nog niet goed genoeg, aldus het oordeel van de inspectie. Nu is op dit onderzoek veel af te dingen omdat staand beleid met later vastgestelde, nieuwe normen werd beoordeeld, maar ook hier blijft het feit staan.
  • Inmiddels heeft P3transfer, ons EVC-loket, wederom een EVC-erkenning verkregen. Op slechts een enkel punt zou nog een herbeoordeling plaatsvinden.
  • Ook dit proces is inmiddels recent afgerond met een algehele en positieve beoordeling van P3transfer als uitvoerder van EVC’s. Daarmee mag P3transfer zich scharen in een select groepje van reguliere uitvoerders. Dit proces laat zien hoe een aanvankelijk "Shame" punt kan ontwikkelen naar een prachtig "Fame" punt. Vastberaden teamwork en een krachtige focus op een goed resultaat liggen hieraan ten grondslag. Chapeau! Dit dossier verandert van rubriek, van "Shame" naar "Fame" dus!

Kwaliteit in het VMBO

  • Inmiddels heeft een nieuwe kwaliteitsbeoordeling van onze VMBO-scholen plaatsgevonden. Bij het schrijven van dit jaarverslag was het definitieve rapport nog niet ontvangen, maar er is sprake van een regelrecht punt van Shame. Met hulde aan de andere VMBO-scholen komen als zwak uit de beoordeling VMBO Prinsentuin Breda, van Cooth, Prinsentuin Halsteren (zelfs zeer zwak) en Westerpoort (ook zeer zwak). Het is uitermate teleurstellend te moeten vaststellen dat de onderwijskundige kwaliteit van de laatste twee scholen geen gelijke tred heeft gehouden met de prachtige nieuwbouwlocaties die zijn gerealiseerd, het tegendeel zelfs. Met betrekking tot van Cooth werd een zeer positief ontwikkelingsproces gemeld dat vertrouwen geeft voor de toekomst. De recent nieuw benoemde directeuren op de andere drie scholen hebben met hun teams in de komende jaren evenwel een enorme uitdaging voor zich. De opdracht luidt dat in 2012 geen onvoldoende beoordeling meer aan de orde zal zijn. Een uitkomst als deze is niet acceptabel. Aan management en teams is een helder signaal afgegeven. Excellentie is de enige norm die er toe doet.

Huisvesting 

  • Een ander punt dat in het vorige jaarverslag (2008) gemeld moest worden, is de achterblijvende huisvesting bij een aantal Colleges. ROC West-Brabant pleegt grote inspanningen op het terrein van huisvesting. Vele scholen zijn inmiddels volgens de hoogste normen gehuisvest. Echter moeten we ook vaststellen dat de huisvesting van een aantal scholen nog ver beneden de norm ligt. Samenvattend kan gesteld worden dat voor deze scholen in 2009 besluitvorming heeft plaatsgevonden danwel op zeer korte termijn gaat plaatsvinden met een zeer positief perspectief. Zie daarvoor ook mijn vorige weblog, Name & Fame. Topprioriteit 1 is de huisvestingssituatie van de Praktijkschool Breda. De huidige situatie is niet langer uit te leggen, het perspectief heel goed: deze kinderen en dit team verdienen beter, veel beter.

En verder...

  • Persoonlijk heb ik in 2009 als een punt van Shame ervaren dat ik een anonieme brief mocht krijgen van een medewerker danwel een groepje medewerkers. De toon van de brief was zeker niet verkeerd, een punt van zorg werd zorgvuldig geformuleerd, het onderwerp was onderwijsgericht en niet gericht op personen. Niets mis mee, maar waarom anoniem? Dat type brieven ontvang ik zelfs graag, maar dan wel met een open vizier, een naam en een rugnummer. Anonieme brieven passen niet binnen onze organisatie.  Wijst deze brief dan toch op een situatie van onveiligheid, iets van “het wordt je aangerekend”? Ik heb er over gecommuniceerd naar het complete medewerkersbestand. Ik hoop dat daarmee duidelijk is geworden dat dit soort brieven niet nodig zijn en mijn deur open staat. 

U begrijpt: er wordt voortdurend nagedacht over zaken die beter kunnen in ons ROC. Over de basiskwaliteit van ons onderwijs mag geen enkel misverstand bestaan, die moet gewoon goed zijn.  Met 'Name & Shame' maken we hoofdpijnpunten binnen het ROC West-Brabant bespreekbaar. Ze zijn mede richtinggevend aan activiteiten waarop we elkaar binnen het ROC aanspreken. 

 

Rob Franken

-

-

Name & Fame (en... Name & Shame volgt ook!)

Geplaatst door: Mia Bink 17 mei 2010, 13:11

 

Beste lezer,

 

Een tijd geleden begon ik met het vooruit publiceren van enkele hoofdstukken uit ons Jaarverlag-2009-in-wording. Ik heb weer een hoofdstuk dat ik graag met u wil delen. Ik zeg er meteen bij: dit hoofdstuk heet niet voor niets 'Name & Fame'.  U begrijpt: 'Name & Shame' volgt binnen afzienbare tijd.

 

 Name & Fame

 

We benoemen de volgende in 2009 geleverde prestaties en resultaten waar we verschrikkelijk trots op zijn.

  • We zijn trots op de diploma- en jaarresultaten van al onze MBO-instituten welke als excellent kunnen worden beschouwd. Alle Colleges hebben een basisarrangement in het kader van het toezicht van de inspectie. Dat betreft ook de afdeling Educatie van Kellebeek. Deze instituten leverden examenprestaties op alle niveaus ver boven de landelijke benchmark en (ver) boven de normen van de toezichthoudende inspectie.

  • Opmerkelijk is op dit punt de prestatie van het Vitalis College. Met 2 (van de 4) niveaus scoort Vitalis in percentiel 70, dus in de top van ROC-land.

  • We zijn trots op een aantal VMBO-scholen waarvoor hetzelfde geldt. Dat betreft Prinsentuin Oudenbosch en Andel, de Rotonde, Scala en Effent. Gewoon goede scholen.

  • Bij elke benchmark van de MBO-raad dan wel het Ministerie van O,C&W scoort ROC West-Brabant tot (ver) boven de landelijke gemiddelde cijfers. Opmerkelijk is de recente financiële benchmark waarin we prima financiële cijfers laten zien, maar tegelijkertijd ook nagenoeg de laagste groepsgrootte studenten per docent.

  • We zijn trots op de mate waarin medewerkers en leerlingen/studenten zich veilig voelen binnen de schoolmuren zoals blijkt uit de onderzoeken.

  • We zijn trots op en prijzen ons dankbaar voor een ziekteverzuim van 4.28%.  Weliswaar licht boven de door ons zelf gestelde en zeer scherpe norm van 4%, maar toch nog steeds als zeer laag te beschouwen. Het is een uitdrukking van de mentale kracht en betrokkenheid van onze medewerkers. Opvallend is de stijging van het langdurige ziekteverzuim en een daling van het kort durende verzuim.

  • We zijn trots op onze besturingsfilosofie van “groot en klein” tegelijk. Groot en massief in bestuurskracht. Klein, herkenbaar, onderscheidend en naar menselijke maat in de uitvoering.

  • Moesten we vorig jaar in de rubriek “Name & shame” er nog melding van maken dat belangrijke huisvestingsprojecten maar niet tot afronding kwamen, nu ligt dat beeld wezenlijk anders. Kellebeek en Markiezaat zijn voluit in voorbereiding genomen, de architecten zijn aan het tekenen. Voor Radius en Vitalis geldt dat het nog slechts (even) wachten is op de definitieve keuze uit meerdere opties.  Een opmerkelijke prestatie van de dienst Huisvesting.

  • We vorderen zeer met het opruimen van “black box-achtige” processen op elke plek in de organisatie en op elk niveau. Er is nog wel even te gaan, maar “de lat ligt al erg hoog”. De interne audits vanuit de dienst Audit & Control bewijzen zeer hun nut en waarde.

  • Met de vaststelling van de 7 Prestatie Indicatoren in 2009 waarmee in 2010 een compleet dashbord zal worden ingericht en “gevuld” hebben we alle noodzakelijke “facts & figures” online en volledig beschikbaar, operationele indicatoren zowel als strategische indicatoren.  In kleur uitslaande thermometers verwijzen naar topprestaties dan wel aandachtsvelden.

  • We zijn trots op de vele activiteiten welke zich in en rond het ROC afspelen. We noemen de jaarlijkse presentatie van onze toptalenten onder leerlingen en studenten, de vele sportactiviteiten, Doc-art als platform van kunstzinnige en culturele uitingen, de “adoptie” van grote projecten in Ghana en Kenia waarmee onze mondiale verantwoordelijkheid tot uitdrukking komt. De “adoptie” van een school in nood op Haiti door een groepje medewerkers op persoonlijke titel. En veel meer.

  • Vermeldenswaard is toch zeker ook de buitengewoon coöperatieve wijze van samenwerking en afstemming met de Centrale Medezeggenschapsraad. Er is sprake van een groot wederzijds begrip en een inzet in het belang van de organisatie. Een sterk gevoel van “trekken aan dezelfde kant van het touw”. Natuurlijk lopen soms de discussies ook wel eens hoog op maar dat is een teken van grote betrokkenheid. Een Chapeau is op z’n plaats. Het Jaarverslag van de Centrale Medezeggenschapsraad wordt opgenomen in de bijlagen bij de jaarstukken.

  • De vele, vele innovaties zijn evenzoveel prachtige voorbeelden van de “fris- en fruitigheid” van de organisatie. Naar buiten kijken, kansrijke ontwikkelingen van elders benutten, op eigen kracht innovaties inzetten. De dag van het innovatieve leermiddel in november 2009 waaraan ruim 1300 medewerkers deelnamen. De evaluatie leverde hoge waarderingsscores op. Aandachtspunt is natuurlijk het vermogen om innovaties te laten landen in ons onderwijs. Een majeure opdracht voor de komende jaren.

  • We zijn dankbaar en vol lof over de vele voorbeelden van prachtige maatschappelijke stages waarmee heel dikwijls onze eigen MBO-studenten gekoppeld worden aan onze eigen VMBO-leerlingen. Kan het mooier?  

Inderdaad, kan het mooier? Ja, natuurlijk, zoals bij iedere organisatie met zelfreflectie. Leest u in een van mijn volgende blogs het hoofdstuk 'Name & Shame' .

 

Rob Franken

Arjan, weet je welkom

Geplaatst door: Mark Baselier 28 april 2010, 11:34

(Vandaag wordt bij ROC West-Brabant een nieuw Raad van Bestuurslid voorgesteld. Vanaf augustus zal hij zijn dagelijkse taken bij ons ROC gaan oppakken…)

Arjan, ongetwijfeld moet je er nog een beetje aan wennen, maar voel je welkom in het prachtige Brabantse land met dat mooie Brabantse woord dat je nog dikwijls zult horen: ‘houdoe’.
Vandaag begroet ik jou als collega in de Raad van Bestuur, zoals onze 3000 medewerkers dat ook doen. Met je echtgenote gaan we binnenkort natuurlijk kennis maken; Marij en ik heten haar nu reeds van harte welkom in onze kring.

Je bent bestuurder geworden in een bijzondere instelling, een doorsnee ROC zijn we niet:
we zijn het grootste ROC dat tegelijkertijd kleinschalig is georganiseerd in scholen, colleges en bv’s met ‘profiel op de banden’. We gaan voor elk mens, we koesteren ondernemingszin, we sluiten duurzame partnerships en denken en handelen graag out of the box.
We noemen ons een identiteitgestuurde organisatie. Transparant en open in een goede Brabantse traditie van hard werken en een hoge ambitie, maar tegelijkertijd ontspannen en met een relativerende glimlach en indien het past, met een biertje binnen handbereik. De lat ligt hoog, niets minder dan de status van een excellente onderneming.
We zijn op weg, maar op onderdelen is er ook nog veel werk te doen.

Hoe kunnen we jou beter laten kennis maken met ROC West-Brabant dan door een drieluik van leerlingen en studenten? Ik laat ze graag zelf aan het woord. Deze verhalen, recht uit het hart van drie jonge mensen, vertellen meer over het VMBO en het MBO dan veel verhalen van ‘bestuurlijke bobo’s’ zoals wij, ooit kunnen uitdrukken. Deze verhalen maken duidelijk waar wij, jij en ik en 3000 collega’s elke dag voor mogen werken, waar wij het allemaal elke dag weer voor mogen doen. Ruik, proef en beleef de wondere wereld van het beroepsonderwijs, van ‘Onderwijs met Passie’.

• Lees het verhaal van Rick, leerling VMBO van Van Cooth. Een passie voor techniek, een passie voor de Efteling die hij compleet heeft nagebouwd.
• Maar wat te denken van Sylvie, student van het Vitalis College die elk kind een wereld van kleur gunt. Laat je inspireren door haar drive om met schoolgenoten naar Bosnië te trekken.
• En dan Janco, student van Zoomvliet College, afdeling horeca. Geniet van de wijze waarop hij uiting geeft aan zijn passie.

Arjan, weet je welkom,

Rob Franken

Zembla: wat is de les?

Geplaatst door: Rob Franken 22 maart 2010, 17:26

 

Ik ben aangeslagen. Met oplopende schaamte heb ik zondagavond naar de uitzending van Zembla gekeken. Onder de titel “Wij willen les” ging de uitzending over wantoestanden in de Amsterdamse ROC’s. We kennen het programma en wellicht is soms enige relativering op zijn plaats. Maar er worden vaak ook volkomen terecht onderste stenen boven gehaald. Ik voel me zeer aangesproken door de aangesneden problematiek.

 

Nooit weglopen

In de aflevering van zondag sprak Bert Molenkamp, voorzitter van het College van Bestuur van ROC ASA. Ik ken hem persoonlijk maar vond hem onherkenbaar. Ik herken ook mijzelf totaal niet in de houding die hij aannam. Laat staan in de opvattingen die hij verdedigde na de kritische vragen. Ik zal  me als bestuursvoorzitter van ons ROC niet zo durven en willen uitlaten. Hier in het ROC West-Brabant hanteer ik een benadering van name en shame, wat voor mij wil zeggen: niet weglopen voor zaken die echt mis zijn én de goede dingen benoemen.

 

Zo dus niet

Waar heb ik me dan zo aan geërgerd? En waarin herken ik me dan ook totaal niet:  

  1. Een voorzitter die zich verschuilt achter zijn directeuren (“zij gaan over lesroosters, ik kan toch geen 1000 roosters controleren”) dat slaat nergens op: voorzitters dragen gewoon eindverantwoordelijkheid. Zoals het hoort. Daarop mogen ze door iedereen aangesproken worden. Ook door Zembla. Intern mag de zee hoog gaan, maar extern ben je als voorzitter van een CvB aan zet en aan de beurt.
  2. Een voorzitter heeft niemand nodig om hem te souffleren. Natuurlijk stem je zaken intern af, maar in je publieke optreden sta je pal voor je standpunt namens je organisatie. En je laat er geen enkele twijfel over bestaan dat jij eindverantwoordelijk bent.
  3. Studenten laten tekenen voor het zich onthouden van externe, mediagerichte acties? Dit is een bestuurlijke houding van twee eeuwen terug. Onwenselijk. Ondenkbaar.  

 

In het MBO is sprake van een leiderschapsvraagstuk. Dat werd onlangs ook al duidelijk in een recent artikel in de Volkskrant. Daarin sloeg een aantal collega-bestuurders totaal de plank mis; ze namen met wel heel simplistische voorbeelden, afstand van het competentiegericht leren in het MBO. En nu weer dit. Het MBO heeft geen docentenvraagstuk of studentenvraagstuk. Het MBO heeft een leiderschapsvraagstuk, niet meer maar vooral niet minder.

 

Belediging

Men is bedankt. Namens mijn 3.000 collega’s die zich drie keer in de rondte werken voor en met hun leerlingen en studenten. Is er bij ons nog veel werk te doen? Zeker. Veel. Is het vinden van de juiste balans binnen het CGO soms een lastige opgave? Zeker. Hebben we nog verbeterzaken? Ook.

 

Maar ik ben beretrots op de energie en de inzet die al mijn mensen leveren, elke dag weer. En ik laat hen niet beledigen door een stel collega- bestuurders met opstellingen en meningen waar ik totaal niet achter kan staan.

Sterker nog: ik zie dit als een aanmoediging om er nog een grote schep bovenop te doen.

 

Alle kanalen open

Beste collega’s. Ik roep jullie op je stem te laten horen, ook als je denkt dat ik er met mijn kijk op ons ROC naast zit. Wij zijn zeker niet heilig en Utopia bestaat niet. Ook bij het ROC West-Brabant gaan er dingen mis. Om dat boven water te krijgen hebben wij onze reguliere kanalen. Maar ik doe daar bovenop nog van alles om me te overtuigen van de dagelijkse werkelijkheid op de werkvloer. We hebben een digitaal medewerkers panel waarin we naar jullie meningen vragen. Ik houd geregeld focusgesprekken met groepjes medewerkers van elk college en elke school. Ik leg werkbezoeken af op locaties en bij activiteiten. Ik spreek studenten en leerlingen. Ik schrijf deze weblog en vraag om reacties. En zo meer.

 

Kortom: ik meen veel te weten van wat er speelt en hoe men denkt. Als ik het met die opvatting mis heb, hoor ik dat graag. Alle kanalen staan open. Zoals jullie van deze voorzitter gewend zijn. 

 

U kunt een reactie 'posten' via deze weblog (dan is de reactie voor iedereen zichtbaar) of via mailadres: weblogrobfranken@rocwb.nl (dan is het een persoonlijk bericht aan mij).

 

Rob Franken

 

'Op weg naar excellent onderwijs'

Geplaatst door: Rob Franken 17 maart 2010, 12:16

 

Onder deze titel zal eind juni het jaarverslag 2009 van ROC West-Brabant worden gepresenteerd. Dit jaarverslag zal integraal van aard zijn, dat wil zeggen: alle wezenlijke aspecten van beleid in beeld trachten te brengen. Doorgaans is gebruikelijk dat na de presentatie van het totale jaarverslag een gemakkelijk leesbare publieksversie wordt geschreven om zo’n fors document wat meer toegankelijk te maken. Dit jaar gaat dat een beetje anders.

 

2010 is voor ons ROC immers het jaar van de verantwoording. Nu de eerste beleidsperiode 2005-2010 ten einde loopt, gaan we uitvoerig en publiek verantwoording afleggen over de resultaten. Dat zal in deze rubriek gebeuren zodat er ook een mogelijkheid bestaat om open met elkaar te discussiëren. In de komende periode zal elke twee weken tot ergens in mei, een onderdeel van het jaarverslag worden gepubliceerd. Het voorlopige overzicht van publicaties ziet er als volgt uit:

 

  • Voorwoord jaarstukken
  • Verslag Raad van Bestuur; eerste paragraaf
  • Paragraaf: historisch perspectief ROC West-Brabant
  • Paragraaf: name & fame
  • Paragraaf: name & shame
  • Financiële verantwoording
  • Verslag Raad van Toezicht
  • Presentatie “Op weg naar Excellent Onderwijs”

 

Onderstaand treft u de eerste publicatie aan.

 

--------------------------------------------------------------- 

 

VOORWOORD JAARVERSLAG 2009

 

“OP WEG NAAR EXCELLENT ONDERWIJS”

 

 

Met voldoening en gepaste trots presenteren wij hierbij het jaarverslag 2009 van de stichting ROC West-Brabant. Dit integrale jaarverslag over alle beleidsfacetten van ROC West-Brabant hebben wij de titel “Op weg naar excellent onderwijs” meegegeven. Die titel heeft een meervoudige lading.

 

ROC West-Brabant is op de goede weg. Daar zult u in dit verslag vele voorbeelden van terugvinden, voorbeelden waaruit blijkt dat ROC West-Brabant op de meeste beleidsonderdelen boven tot ver boven de landelijke benchmark van BVE-instellingen presteert. Op een groot aantal terreinen kunnen we vaststellen dat we al excellent presteren; iets om met zijn allen trots op te zijn. Leest u daarvoor de rubriek Name & Fame. Anderzijds mogen en moeten we ook vaststellen dat er ook nog veel dient te gebeuren en dat de uiteindelijke status van integraal excellent op alle bedrijfsonderdelen, te beginnen in het onderwijs nog niet is bereikt. Leest u daartoe tenminste de rubriek Name & Shame. We mogen tevreden zijn over de richting en het tempo waarin onze instelling zich ontwikkelt tot een identiteit gestuurde en professionele organisatie, waarin het onderwijs in al zijn inspirerende elementen centraal staat: Onderwijs met Passie, dus.

 

Maar ook houdt de titel in dat we nog sterk in beweging en ontwikkeling zijn. Het grote besef dat veel bereikt is, maar dat er ook nog heel veel moet gebeuren om ons hoge doel te realiseren. Kijkt u mee en leest u mee in de bijzondere wereld van ons onderwijs en het bijzondere en fascinerende gedachtegoed van ROC West-Brabant. Wij hebben getracht op basis van transparantie omtrent het gevoerde beleid van zowel ROC West-Brabant, de OVO-scholen als van onze BV’s dit verslag met veel aandacht vorm en inhoud te geven. Immers, verreweg het grootste deel van onze bekostiging vindt plaats met publieke middelen. Anders gezegd met belastinggeld van de Nederlandse burger en dat impliceert dat de burger ook recht heeft op openheid en transparantie inzake de besteding van de middelen. Dit impliceert weer dat niet alleen onze successen worden genoemd, maar ook die beleidsonderdelen, die nog voor verdere verbetering in aanmerking komen. “Name & Fame” zowel als “Name & Shame” zijn voor ons belangrijke communicatiedragers.

 

Het verslagjaar mag gezien worden als een belangrijk jaar in de eerste beleidsperiode van de nieuwe organisatie vanaf de fusie in 2005 tot 2010. We naderen de finale van deze beleidsperiode en dat betekent dat we ons nu reeds bezinnen op de volgende beleidsperiode 2010-2015 en op een integrale verantwoording in het jaar 2010.

 

De vaststelling van ons visiedocument “Onderwijs met Passie” en de vaststelling van het Masterplan VO in Breda “Ruimte voor Samen Scholen” in 2007 mogen als beslissende keerpunten worden gezien in de eerste beleidsperiode. Maar nu reeds worden talloze gesprekken gevoerd met stakeholders van binnen en buiten de organisatie om de debatnota 2010-2015 te bespreken en van commentaar te voorzien. Was de ontwikkeling van het eerste strategische document van de instelling vooral nog een verantwoordelijkheid van de Raad van Bestuur, nu voeren directeuren en diensthoofden met hun eigen stakeholders intensieve gesprekken en debatten ter voorbereiding van het tweede strategische document. De strategie van de instelling is daarmee ons aller “eigendom”, ons aller verantwoordelijkheid geworden. 

 

Onze bijzondere besturingsfilosofie, bestuurlijk groot en onderwijskundig en organisatorisch klein op basis van “kennen en gekend worden”, is in hoge mate uitgelijnd inclusief de strategische marketingplannen van de 8 MBO-colleges alsmede de eigen uitstraling in een op het profiel van het college afgestemde huisstijl. Uniek in dit land, een ROC als holding met 8 MBO-colleges met een eigen profiel, een eigen onderwijsconcept en een eigen huisstijl.

 

De entiteit VMBO is vorm gegeven, waarmee een zeer sterk VMBO is ontstaan waarvan veel verwacht mag worden. Lange termijn doelstelling is dat vanaf de jaren 2012-2015 geen uitval van enige betekenis in het MBO meer aan de orde zal zijn die verwijtbaar is aan de instelling. Mooi is op te merken dat de uitval in het VMBO reeds nu minimaal is. Aandachtspunten zijn in dit dossier vooral de mogelijke uitval tussen VMBO en MBO, binnen het MBO en natuurlijk tussen MBO en HBO. De aanstelling van een lector keuzeprocessen in het najaar van 2008 is het beginpunt van een systematische benadering van deze drie belangrijke schakelmomenten en kruispunten in de ontwikkeling van leerlingen en studenten. Belangrijk aandachtsveld is de ontwikkeling van onderwijsconcepten binnen het VMBO op basis van de filosofie van meervoudige intelligentie. Elk kind kan ergens goed in zijn, laten we dat zo dikwijls verborgen talent aan de oppervlakte brengen en polijsten.

 

Verder zijn grote vorderingen geboekt bij het verder “in control” brengen van onze instelling. De keuze voor het “business model” als grondslag voor het “in control” beleid is een grote uitdaging. Een belangrijke stap in die richting is de vaststelling van een 7-tal indicatoren aan de hand waarvan onze prestaties zullen worden gemeten en geborgd. In de bijlage treft u het desbetreffende document aan. Zo wordt deze grote organisatie geleid vanuit een handvol kernwaarden die richting gevend zijn voor de identiteit van de instelling en vanuit een beperkt aantal indicatoren waarvan we de waarde hebben vastgesteld. Alles wat daarbuiten valt, valt ook buiten onze scope. Kortom, ROC West-Brabant brengt focus aan.

 

Daarom met gepaste trots dit jaarverslag. “Op weg naar excellent onderwijs”. 

 

“Op weg naar excellent onderwijs” is opgebouwd uit een aantal onderdelen, waaronder het jaarverslag van de Raad van Toezicht en het jaarverslag van de Raad van Bestuur. De bijlagen, zoals o.a. de jaarverslagen van de directies van de colleges / diensten en de OVO-scholen, P3transfer BV, WCAA-holding en IT Workz BV zijn te vinden op bijgevoegde CD-ROM. Ook is een verslag opgenomen van het Maintenance Education Consortium omdat het MEC, als onderdeel van de brede beweging in de regio van World Class Maintenance voor ROC West-Brabant een uitermate belangrijk werkveld is. 

 

Met het uitbrengen van het jaarverslag 2009 in deze vorm hopen wij een belangrijke vervolgstap te hebben gezet op de route naar een wezenlijk nieuwe en integrale verantwoordingssystematiek. Dat de bewindslieden op het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen ooit de beleidsruimte creëren om onderwijsorganisaties op hun prestaties aan te spreken langs de “one stop way” van dit jaarverslag, is onze vurige wens. Dan blijven we weg bij incident gedrag en nerveuze hypes, dan besparen we veel geld door een geheel andere benadering van de “in control”  situatie en kunnen we ons echt richten op excellent onderwijs, niet afgeleid door Kamervragen, spoeddebatten, daarop gebaseerde beleidsnotities van de Staatssecretaris, ingelaste en al of niet aangekondigde inspectie invallen, themaonderzoeken, op jaarbasis vele tientallen enquêtes in opdracht van O,C&W of andere ministeries en van de volstrekt overbodige en achterhaalde kenniscentra en andere organisaties van dubieuze kwaliteit en/of  dubieuze betekenis voor het onderwijs.

 

Dan blijven we weg bij wat nog veel meer over ons wordt uitgestort. Een voorzichtige benadering leert ons dat het huidige beleid de BVE-sector een slordige € 100 mio per jaar kost nog afgezien van de bergen negatieve energie. Wij blijven hopen dat die nieuwe benadering ons ooit ten deel zal vallen.

 

Wij wensen u veel leesgenoegen, waarbij we ons vanzelfsprekend aanbevolen houden voor reacties.

 

Mr. N.C.M. Koch                                                          R.Ch. Franken

voorzitter Raad van Toezicht                                          voorzitter Raad van Bestuur