Doeners met havo/vwo-advies doorbreken taboe en kiezen voor vmbo beroepsgericht

Geplaatst door: Rob Franken 22 februari 2012, 12:55

Met dank aan journalist Emmanuel Naaijkens, die onder andere schrijft voor Dagblad Trouw en zijn eigen nieuwsbrief Onderwijs Brabant, verwijs ik in deze blog naar een artikel van andermans hand. In zijn artikel schetst Emmanuel aan de hand van het verhaal van enkele leerlingen en studenten, dat het tijd wordt om een taboe te doorbreken:

kinderen die, samen met hun ouders, bewust kiezen voor praktijkgericht onderwijs kunnen
uitstekend terecht komen
.

Want ook zij zijn jongeren met talenten en toekomstdromen, waar ze graag voor willen werken. Ik mag in het artikel deze uitspraak doen: "Het is een inconsistentie in ons onderwijssysteem. We kunnen in dit land geen vakman meer vinden. Dan is het toch goed dat leerlingen bewust kiezen voor beroepsonderwijs, ook al zouden ze naar mavo, havo of vwo kunnen?  Nee, dat wordt afgestraft, want dat noemen we afstroom."

Onze eigen toppers uit ons eigen vmbo en mbo - Derk Gommers, Dennis Kneepkens, Debbie Hage en Yannick Hasny - bewijzen in het artikel het gelijk van hún keuze.

Rob Franken

-

“Het is een uitkomst voor me”

Geplaatst door: Rob Franken 18 oktober 2010, 16:33

 

 Wij, Arjan en ik, zijn in gesprek met 4 studenten en een docent van het Florijn College voor economie. Meer precies: met studenten van de locatie in Oosterhout, Flash genoemd. Flash, naar het uiterst innovatieve onderwijsconcept dat in die locatie, inmiddels ook samen met opleidingen van het Radius College voor techniek, wordt uitgerold.

 

Flash

Het onderwijs begint daar met opdrachten vanuit het bedrijfsleven, verenigingen, de gemeente en andere instellingen. Aan die opdrachten wordt de theorie gekoppeld die nodig is om deze opdracht uit te kunnen voeren. Een totaal ingericht ELO (It’s learning) is backbone en zorgt voor structuur en overzicht in het leerproces en de ontwikkeling van de studenten.

 

 

 Werkbezoeken

Het gesprek is onderdeel van een werkbezoek van de Raad van Bestuur aan de school, zoals we er sinds het begin van dit schooljaar op alle MBO-locaties en de BV’s hebben afgelegd. Hierna volgen de VMBO-locaties. Een aantal uren worden we op deze wijze 'ondergedompeld' in de bijzondere omstandigheden en uitdagingen van dit College. We spreken met het management, met docenten, conciërges, overige medewerkers en last but first onze leerlingen en studenten. Voor Arjan en mij onbetaalbaar waardevolle momenten om onze bestuurlijke opdracht en focus telkens weer te matchen met en te spiegelen aan de werkelijkheid van de werkvloer van het onderwijs: daar waar het echt gebeurt.

 

 

 Een klacht 

We worden door een groepje studenten even apart aangesproken, of we ook iets kunnen doen aan hun klacht?  “Wat zit jullie dwars”, vragen wij. “Nou meneer, weet u. Kijkt u eens naar ons rooster, al die lange dagen tot 5 uur, dat kan toch niet. En dan moeten we ook nog ons huiswerk maken.” Als bestuurlijke bobo denk je dan onmiddellijk aan Pauw en Witteman, Zembla, de Volkskrant en meer van die 'onzinnige' gremia. Te lange dagen? Het klinkt ons als muziek in de oren. We laten het ons eens rustig uitleggen en nemen afscheid met de afspraak dat zij ons een brief schrijven met hun opmerkingen en dat wij die goed zullen lezen en bespreken met de schoolleiding. In ons bobo-achterhoofd zit al de gedachte om er wellicht zelfs meer mee te doen, maar dat zullen we later zien.

 

 

 Flash nu  

Terug naar ons gesprek met Justin, Danny, Melissa en Marieke en hun projectleider van Flash, Alex. Het onderwijsconcept is nu in het derde jaar. Een mix van 1ste, 2e en 3e jaars zit aan tafel. Niveaus lopen door elkaar heen, voor de studenten is het belangrijkste kenmerk de flexibiliteit zodat je je eigen route en tempo kunt  bepalen. Melissa heeft inmiddels 2 opleidingen tegelijkertijd afgerond en staat op de drempel naar het HBO. Dat geldt ook voor Danny.

Justin is net begonnen na een mislukt jaar op een ander MBO-instituut. Nog sterker geldt dat voor Marieke. Zij heeft 2 mislukte MBO-jaren op 2 verschillende MBO-scholen achter de rug en is nu met vol elan aan het werk. De studenten zijn positief maar ook kritisch. Met name vorig jaar ging er nog wel eens veel mis maar ze ervaren dat daar hard aan gewerkt is. Nog steeds zijn er wensen en Alex geeft aan hoe dit concept ook tijd nodig heeft om 'volwassen' te worden.

 

“Is dit concept geschikt voor alle studenten”, vragen wij. “Zeker niet”, antwoorden ze gezamenlijk, “je moet zelfstandig kunnen werken, je eigen leerroute willen uitstippelen”. “Docenten zijn er om je te ondersteunen, maar het komt uiteindelijk op jezelf aan, er wordt veel van je gevraagd”.

 

Dan is onze slotvraag, “hoe beoordelen jullie dit concept nu, geef eens een cijfer. ….." Misschien wel de meest kritische student, 2 niet geslaagde MBO-jaren achter de rug, zegt dan “meneer, dit concept is voor mij een uitkomst. Dit is voor mij gemaakt, hier ga ik slagen, hier kan ik mijzelf helemaal herkennen en hier kan ik mijn ambitie waarmaken. Op de andere scholen kon ik het niet vinden, maar hier wel”. 

 

 

 Onderwijs op persoonlijke maat 

Mijn vorige blog handelde over een filmpje van sir Ken. Hij pleit daarin voor personalized learning. Is dit een mooie stap of niet? Hoezo, "on the model of fast food”, zoals hij schrijft? De blog daarvoor ging over talentontwikkeling, leest u 'm nog eens. Het bevestigt ons zeer in onze bijzondere besturingsfilosofie waarin juist níet naar eenvormigheid wordt gezocht, maar naar diversiteit en onderscheid. Een grote verscheidenheid van onderwijsconcepten waaruit studenten de persoonlijke en meest passende keuze kan maken, is ons hoge doel. Onze back office strak, eenduidig, standaard en efficiënt ingericht. Onze front office daarentegen, het onderwijs dus, pluriform, meervoudig intelligent, divers en onderscheidend ingericht, als stappen op weg naar personalized learning. Het Florijn College heeft met het Flash-concept hoopvolle stappen gezet voor een daarbij passende groep studenten.

 

Justin, Danny, Melissa en Marieke, dank voor dit boeiende en inspirerende gesprek. Arjan en ik weten weer precies waar we voor willen en moeten gaan. Een prachtig gesprek met een prachtige titel en een prachtig slot:

 

 

“Dit onderwijs is een uitkomst voor me”

 

 

Rob Franken

-

Talentontwikkeling, deel 2

Geplaatst door: Rob Franken 11 oktober 2010, 10:15
On the model of fast food...

Het is al weer enkele weken geleden dat Mia mij een link toestuurde naar een filmpje op YouTube (Sir Ken Robinson: Bring on the learning revolution!). Ik kwam er dit weekend pas aan toe om er eens even naar te kijken.

En dat uitgerekend in de week na mijn laatste blog die geheel gewijd was aan de zoektocht van de werkgroep talent van het medewerkerpanel naar maximale ontwikkeling van talenten van leerlingen en studenten. Dit filmpje past naadloos in die zoektocht en in ons denken over meervoudig intelligente jonge mensen. 

Dit moet iedereen met gevoel voor onderwijs, gezien en gehoord hebben.
Meer zeg ik er ook niet van. Gewoon even kijken, deze 17 minuten maken je rijker in je denken over onderwijs. Met dank aan Mia!

Rob Franken

-

“Het zit in m’n bloed, meneer” (Talentontwikkeling, deel 1)

Geplaatst door: Mia Bink 6 oktober 2010, 12:02

 

 

Na afloop van een diner in BAROC, het opleidingsrestaurant van het Cingel College in Breda, informeerde de tweedejaars kok-in-opleiding of het allemaal naar wens was geweest. Dat gaf mij de kans om hem te vragen waarom hij heeft gekozen voor een beroep in de horeca, “immers, jullie moeten werken als wij feest hebben”. Hij sprak de veelzeggende woorden “ja meneer, dat is waar, maar het zit in mijn bloed, dus….”

Een andere student antwoordde een keer op dezelfde vraag “als mijn gasten met een lach en een goed gevoel het restaurant verlaten, dan heb ik ook feest”.

 

Kijk, dát zijn verhalen waar je in deze Week van het Onderwijs graag mee voor de dag komt. Zeker zo kort na onze zinderende jaaropening waarin 8 toptalenten zich presenteerden en Jimmy tot topper van ROC West-Brabant 2010 werd verkozen. Bekijkt u dit filmpje maar eens: Onderwijstalent in beeld

 

Zoveel talent, zoveel drive.

 

Enkele maanden eerder vroeg ik, tijdens een debat met ruim 100 medewerkers uit alle geledingen van ons ROC of wij in ons onderwijs, in onze scholen en colleges, álle talenten van leerlingen en studenten optimaal benutten. Een intrigerende vraag maar het antwoord zo mogelijk nog intrigerender. “Nee Rob, we laten nog veel liggen. Zeker bereiken we mooie diplomaresultaten en dendert de uitval van MBO-studenten omlaag, maar er kan veel en veel meer”. Dit antwoord was zo indringend dat ik vroeg wie van de aanwezigen met me mee wilde denken. Een enthousiaste werkgroep was het resultaat. Dat is onderwijs, altijd maximaal gericht op de leerling, student. Werkbelasting doet er even niet toe, alles aan de kant.

 

Enkele weken geleden...

De werkgroep komt voor het eerst bij elkaar. Een zinderende discussie volgde tijdens een zinderende avond. Wat een drive. Voorbeelden, opties, mogelijkheden, kansen, alles komt voorbij. Inspirerend vanaf de eerste minuut tot de laatste, tot diep in de avond.

Leest u de resultaten eens mee, uit het verslag van die avond:

  

 

1.       Maximale talentontplooiing van leerlingen en studenten begint bij medewerkers.

o        Niet alleen bij de docent en andere medewerkers in het primaire proces.       

o        Halen wij het beste uit ons zelf en zo nee, wat kunnen we daar aan toevoegen? Welke rol kan de ROC West-Brabant Academie daarin spelen en welke verantwoordelijkheid dragen we zelf?

o        Sta jezelf geen sleur toe, maar ga actief op zoek binnen je eigen mogelijkheden.

o        Begrippen vallen als passie, authentiek, enthousiasme, bezieling.

2.       Maximale talentontwikkeling vraagt ook vertrouwen in studenten.

o        Zij kunnen veel meer dan wij zelf soms toestaan. Zij zijn regisseurs van hun eigen toekomst.

o        Prachtige voorbeelden uit de praktijk van “maatschappelijke stages” rollen door de zaal, soms onder het motto: “kijk maar en doe maar”.

o        Loslaten dus, maar tegelijkertijd nabij zijn om te luisteren, te coachen en te steunen.

3.       Wij moeten veel meer leren van elkaar.

o        Binnen éénzelfde college/school weten we lang niet altijd waar een ander team mee bezig is, laat staan binnen het ROC.

o        Er gebeurt zoveel moois, maar ook zoveel dubbel “uitgevonden”.

4.       Twinmates kunnen enorm helpen.

o        MBO/VMBO, professionals/studenten, VWO/VMBO, community coaching, etc.

o        Een klankbord, een tip, feedback, soms een hint, soms een goed gesprek, fysiek en digitaal, social media.

5.       Ontkoppel de intake van werving.

o        Professionaliseer de intake, ga op zoek naar de allerbeste plaats voor deze leerling, op welke opleiding dan ook.

o        Verleng de intake, vind het normaal als jonge mensen nog eens willen switchen, beschouw het als hun recht.

o        Introduceer een professionele “EVC/instap/keuze-procedure” als vanzelfsprekende stap binnen de intake.

6.       Benut de “koploperstrategie”.

o        Het boek “De belofte van Laagland” is ervaren als inspirerend.

o        Verzamel rondom “ontwikkelthema’s” groepjes medewerkers uit alle lagen van de organisatie en over de colleges en scholen heen.

o        Geef ze de ruimte om dingen te doen, te ontwikkelen, te experimenteren binnen kaders.

o        Creëer een sfeer van vertrouwen en veiligheid om werkelijk “out of the box” te denken. 

 

Ik bedoel maar! En dit is nog maar het begin. De discussie wordt vervolgd. En wat is het mooie? “Beter onderwijs, onderwijs dat het talent van leerling en student nog meer aan de oppervlakte brengt, begint bij ons zelf. Daar moeten we keihard aan willen werken”. Wat is er mooier dan dat onderwijsmensen zich zo indringend zelf de spiegel voorhouden?

 

Hoe halen we het allerbeste uit ons bloed, uit onze onderwijsgenen? Bij student en medewerker?

 

Rob Franken

 

 

 

-