Cingelstudenten in Ethiopië: passie en inspiratie

Geplaatst door: Rob Franken 15 november 2010, 21:36

Maandagavond, vorige week, weer een thema-avond voor Raad van Bestuur, directeuren en diensthoofden. Eens in de 6 à 7 weken komen we bij elkaar om samen stil te staan bij ontwikkelingen in ons ROC of in het onderwijs in het algemeen. Vele thema’s komen voorbij, dikwijls met studenten en docenten als inleiders. Omdat we graag 'dicht bij huis' willen blijven en ons willen laten inspireren door de vele mooie activiteiten. We doen dit al jaren en het is nog steeds genieten. Deze keer een hele groep studenten van het Cingel College als inleiders,  over hun studiereis naar Ethiopië. Het werd een bevlogen presentatie door 12 geïnspireerde studenten, een bijzonder uur.

 

Werken in Ethiopië

De groep was geselecteerd uit een groter aantal Cingelstudenten op basis van een motivatiebrief. Het doel van de reis was om samen met een groep studenten in Ethiopië, een plan te maken voor een betere, gezondere school. Deze studenten waren afkomstig uit dorpsscholen in het binnenland, nu in de stad studerend, om later weer terug te keren als leerkracht.

 

Daarnaast uiteraard moest er meer bekendheid gegeven worden aan dit project, binnen en buiten het ROC. Cingel was daar door een project van Kinderpostzegels (KPC) en de Stichting ter bevordering van Gezonde scholen' (Gezondheidsinstituut NIGZ) en in Ethiopië door de African Development Aid Association' (AADA). AADA heeft in de dorpen een aantal schooltjes opgericht met onder ander financiële steun van KPC om samen met de ouders van de kinderen te vechten voor beter onderwijs. Daarnaast wordt erg hard gewerkt aan projecten voor hygiëne, bescherming van kinderen en tegen besnijdenis van meisjes. Prachtige doelen en zo weten we ook weer waarom we toch vooral kinderpostzegels moeten blijven kopen.

 

Inspiratie en passie

Terug naar de presentatie. Met tweetallen deden de Cingelstudenten verslag van hun veertiendaagse reis met prachtige foto’s, kunstwerkjes, kleding en vooral hun verhalen. Van de eerste tot de laatste minuut inspirerend, ontroerend soms. Ze vertelden over hun verblijf van twee nachten in de hutten waarin de dorpsbewoners wonen en leven. Over grote groepen moslims en grote groepen christenen die met respect voor elkaar door het leven gaan. Kan het dus, ja het kan!

 

Ze vertelden over de band die groeide met hun medestudenten in dat straatarme land. Mensen die blij zijn met wat wij niets zouden noemen. Ze vertelden van hun inspiratie, het spatte van ze af. De waardering die groeide voor de cultuur die wij niet kennen, voor de mensen die ze hebben ontmoet. Verschillen vielen weg, ook met die kinderen die nog nooit een blanke hadden gezien. Hun ideeën en die van hun Ethiopische collega’s over een betere school vielen voor een belangrijk deel samen. En dus was het afscheid na twee weken heftig. Tranen en emotie, een houden van die mensen en die kinderen die met weinig zo blij zijn, een hele dag kunnen dansen. Deze foto zegt eigenlijk alles. 

 

Terug in Nederland in die vertrouwde omgeving en tegelijk voor het leven veranderd. Een cultuurshock rijker. Je verbazend over wat wij allemaal wel hebben en die mensen daar niet. Sommigen willen terug, iets betekenen, zien hoe het daar verder gaat, de gegroeide band vast houden.
Omhangen in prachtige inlandse gewaden hieronder deze bijzondere groep studenten. Waardevolle zaken achter gelaten in Ethiopië, zelf verrijkt en ons zeer geïnspireerd.

Jongelui, bedankt en laat zien dat een kleurrijke wereld ons allemaal verrijkt. Ik heb jullie allemaal gevraagd om in een paar regels onder deze weblog nog eens persoonlijk uit te drukken wat je meest dierbare herinnering is aan deze reis. Dank daarvoor.  

 

Rob Franken

---------


Cingelstudenten in Ethiopië:

 

Ethiopië was in 1 woord geweldig! De mensen zijn zo gastvrij, zo veel gezien en zoveel gedaan! Ik zal deze reis nooit vergeten.

 

We take a positive image of Ethiopia back to the Netherlands!

Galatomaa, dankjewel,

Manon de Ridder

*****

 

Ongelofelijk, wat een mooie reis met de beste ontmoetingen die ik ooit heb gehad. Ethiopië, wat een mooi land/cultuur, Nederland kan hier veel van opsteken. Met gemengde gevoelens het land en vrienden achtergelaten, denk nog steeds iedere dag terug.

 

Evy Hieminga

*****
Het was indrukwekkend, leerzaam, warmtevol, tegenstrijdig, leuk, lachen, huilen, super, lief en mooi. Het was een samensmelting van culturen, het was alles! Maar het was vooral onvergetelijk! De reis naar Ethiopië had alles wat je je in kon beelden en zelfs nog meer dan dat.

 

Thessa van der Smissen

*****
 

De bestemming van onze reis was Ethiopië, een bijzonder land: veelzijdig in al z'n verschijningen, zowel in de natuur, landschappen, klimaat als ook mensen, volkeren en religies. Dit land voelt als thuis door de enorme gastvrijheid. Ethiopië is een utopia wat betreft de verschillende culturen en religies die naast elkaar kunnen leven. Hier kunnen wij Nederlanders nog veel van leren! 

Uitgaande van hetgeen wij, studenten, daar gedaan hebben, hoop ik dat onze doelen voor betere scholen worden bereikt. Uitgaande van hetgeen wij, studenten, daar gedaan hebben, kan ik alleen maar zeggen dat dit een leerzame, ontroerende en indrukwekkende reis is geweest, die mij mijn leven lang bij blijft.

Floortje van Engelen

*****
Ethiopie, een land vol armoede maar tegelijkertijd toch zo rijk! Ik zal deze reis voor de rest van mij leven nooit meer vergeten!

 

Amber Peele

*****
Ewaaaa! 
Ethiopië was een ervaring die ik nooit zal vergeten. Ik denk dat wij allen er veel van geleerd hebben en er persoonlijk door gegroeid zijn. Het meest aangrijpende vond ik dat wij als Nederlanders alles hebben wat we nodig hebben maar dat we maar 1 koekje bij de koffie eten en we niet onverwachts aan kunnen schuiven. Ethiopië daarentegen was veel gastvrijer en wilde alles met ons delen. Gasten gaan voor. De begeleiding van de ADAA en NIGZ was ook top, onze leraren natuurlijk ook!

Tom Lijmbach

*****
 

Ethiopië was een geweldige leerzame ervaring waarvan ik ben gegroeid en iedereen heeft op zijn manier er wat van geleerd. Het verschil was zo groot tussen onze groep en de Ethiopiërs maar aan het eind van de rit was dat gat grotendeels gevuld en zo zijn we allemaal dichter bij elkaar gekomen.

Graag zou ik nog eens alles willen overdoen zelfs de vlooienbeten!
Jori Helberg

*****
Mijn eigen indruk: de inwoners waren zo lief en warm, ze hadden zelf bijna niets maar gaven toch veel! Het is een ervaring om nooit meer te vergeten!

Maaike Laurijssen

 

 

Passie! “Nee meester, u bent mijn meester niet meer!”

Geplaatst door: Mia Bink 21 juni 2010, 17:33

 

Het waren strenge woorden die de lakei van de meester vrijdagavond uitsprak tijdens de uitvoering van het toneelstuk “De verboden Kamer”. Een nieuwe meester, de erfgenaam had zich gemeld. Hij alleen wist het beeld, een buste van de oude vorst, te draaien; hij alleen kon de erfgenaam zijn. En dus zei de lakei: “U bent de erfgenaam, u dien ik en dus bent u vanaf nu mijn meester.”

Zijn oude meester kwam op en wist nog van niets. Maar toen hij de lakei, zijn lakei, een opdracht gaf, gehoorzaamde deze ineens niet meer. Uiteraard tot grote boosheid van de meester, die geen meester meer bleek te zijn. Hij keek hem streng in de ogen, maar de lakei gaf geen krimp. De meester was afgedaan. Een eeuwenoud thema: Weg koning, leve de koning…

 

Een kleine 200 toeschouwers waren getuige van dit buitengewoon leuke toneelspel dat door de spelers van Tiuri met zichtbaar genoegen en veel passie op de planken werd gebracht. Terecht was een staande ovatie aan het eind van de avond hun deel. Tiuri is een theaterwerkplaats voor mensen met een beperking. De doelstelling is om maximaal talenten aan te spreken en te doen ontwikkelen om op die wijze bij te dragen aan meer zelfrespect en zelfvertrouwen. “Alles uit de kast halen om het beste van jezelf te laten zien”, daar gaat het om. Hoe vertrouwd klinkt dat in de oren, want wat is nu de doelstelling in en achter Onderwijs met Passie, ónze opdracht en missie?

 

Tiuri heeft een vestiging in Roosendaal en een in Breda. Het is in hoofdzaak een vrijwilligersorganisatie met enkele professionele krachten in dienst van de stichting. In Roosendaal is Tiuri ‘buurman’ van het Kellebeek College. Met Kellebeek wordt al goed samengewerkt, met Vitalis mag de samenwerking nog wat verder groeien en bloeien. Bijzonder was dat die avond bleek dat ook De Rotonde samenwerkt met Tiuri. En dat de leerlingen van De Rotonde en de medewerkers van Tiuri al met elkaar op de planken staan. Volgend jaar krijgen Marij en ik een uitnodiging om daarbij aanwezig te zijn. Het lijkt me een feest, ik kijk er nu al naar uit.

 

Na afloop oefende ik nog even met de oude meester in zijn rol als lakei.  Ik keek hem strak en streng in de ogen en gaf hem een opdracht. Hij keek me net zo strak aan en zei niets. Na mijn opdracht op strenge en indringende toon herhaald te hebben, zei hij na een lange stilte: “nee meester, u bent mijn meester niet”. Even gemakkelijk wisselde hij van rol, van meester naar een lakei. Een heerlijk, spontaan moment.  We hadden veel schik met elkaar, met zijn ouders en zijn zusjes die er ook waren die avond, terecht vervuld van trots op hun zoon en broer.

 

Deze weblog is niet bestemd om reclame te maken, maar daar maak ik deze keer een uitzondering op. Zou u vriend van Tiuri willen worden, dan kan dat. Graag zelfs. En als mijn aanbeveling u helpt, dan vooral doen! Vriend worden van Passie2. Kan het mooier?

 

Rob Franken

 

Stichting Steun Theaterwerkplaats Tiuri

 

Arjan, weet je welkom

Geplaatst door: Mark Baselier 28 april 2010, 11:34

(Vandaag wordt bij ROC West-Brabant een nieuw Raad van Bestuurslid voorgesteld. Vanaf augustus zal hij zijn dagelijkse taken bij ons ROC gaan oppakken…)

Arjan, ongetwijfeld moet je er nog een beetje aan wennen, maar voel je welkom in het prachtige Brabantse land met dat mooie Brabantse woord dat je nog dikwijls zult horen: ‘houdoe’.
Vandaag begroet ik jou als collega in de Raad van Bestuur, zoals onze 3000 medewerkers dat ook doen. Met je echtgenote gaan we binnenkort natuurlijk kennis maken; Marij en ik heten haar nu reeds van harte welkom in onze kring.

Je bent bestuurder geworden in een bijzondere instelling, een doorsnee ROC zijn we niet:
we zijn het grootste ROC dat tegelijkertijd kleinschalig is georganiseerd in scholen, colleges en bv’s met ‘profiel op de banden’. We gaan voor elk mens, we koesteren ondernemingszin, we sluiten duurzame partnerships en denken en handelen graag out of the box.
We noemen ons een identiteitgestuurde organisatie. Transparant en open in een goede Brabantse traditie van hard werken en een hoge ambitie, maar tegelijkertijd ontspannen en met een relativerende glimlach en indien het past, met een biertje binnen handbereik. De lat ligt hoog, niets minder dan de status van een excellente onderneming.
We zijn op weg, maar op onderdelen is er ook nog veel werk te doen.

Hoe kunnen we jou beter laten kennis maken met ROC West-Brabant dan door een drieluik van leerlingen en studenten? Ik laat ze graag zelf aan het woord. Deze verhalen, recht uit het hart van drie jonge mensen, vertellen meer over het VMBO en het MBO dan veel verhalen van ‘bestuurlijke bobo’s’ zoals wij, ooit kunnen uitdrukken. Deze verhalen maken duidelijk waar wij, jij en ik en 3000 collega’s elke dag voor mogen werken, waar wij het allemaal elke dag weer voor mogen doen. Ruik, proef en beleef de wondere wereld van het beroepsonderwijs, van ‘Onderwijs met Passie’.

• Lees het verhaal van Rick, leerling VMBO van Van Cooth. Een passie voor techniek, een passie voor de Efteling die hij compleet heeft nagebouwd.
• Maar wat te denken van Sylvie, student van het Vitalis College die elk kind een wereld van kleur gunt. Laat je inspireren door haar drive om met schoolgenoten naar Bosnië te trekken.
• En dan Janco, student van Zoomvliet College, afdeling horeca. Geniet van de wijze waarop hij uiting geeft aan zijn passie.

Arjan, weet je welkom,

Rob Franken