Karakter en Respect

Geplaatst door: Rob Franken 1 februari 2012, 14:55

Ik heb iets met die man. Ooit trad hij op in diverse workshops in het Trivium. Onder andere met onze conciërges die daar bijeen waren voor een enerverende meeting. Ook was hij bij de openingvan ons prachtige fitnesslab in 't Bergse VMBO. Hij heeft veel met sport, hij heeft veel met onderwijs. Herkent u hem van de foto?

   Zijn vader was mijnwerker in een van de Limburgse mijnen, net zoals mijn vader. Zij waren fan van Fortuna '54, wij van Limburgia. Ooit twee grote clubs. Een fenomenaal sportman, drievoudig Europees Kampioen en drievoudig Olympisch brons. Wij zaten gekluisterd aan radio en tv tijdens zijn heroïsche gevechten met die Cubanen. Maar vooral hebben we hem leren kennen als een fenomenaal mens. Natuurlijk herkent u hem, inderdaad het is  Arnold Vanderlyde en hij was er weer. 

Ditmaal bij gelegenheid van de opening van een prachtige sporthal bij Graaf Engelbrecht. Voor de school een geweldige happening maar natuurlijk ook voor mij. Altijd mooi om als bestuurder weer een ‘project gereed’ te kunnen melden en een van onze scholen te mogen feliciteren met een prachtig stukje nieuwbouw.
Graaf Engelbrecht heeft een sterk sportprofiel in Breda en dan past dat allemaal heel natuurlijk en heel mooi bij elkaar. Maar ik vind het ook altijd weer bijzonder om als oud-sportleraar zo'n schitterende accommodatie mee te mogen openen. Natuurlijk kan ik het dan niet laten om nog even te wijzen op de beste sportacademie in Den Haag en dat doet het in deze "Tilburgse" omgeving altijd weer goed. Kortom, sport en sfeer op deze mooie woensdagmiddag.

Arnold was er dus ook en als je hem aan het woord laat, dan komen zijn kernwaarden boven water. Hij laat niet na met passie uit te dragen hoe leuk sport is. Welke sport je bedrijft, doet er niet zo toe, maar beleef plezier aan sport. En kijk dan eens naar onderstaande foto's. Een dansgroep van school en een groep boksers onder leiding van Arnold. Kijk eens naar het plezier. Er werd die middag geklommen op een immense klimwand, outdoor aan de gevel van het gebouw. Er werd gesprongen dat het een lieve lust was. Flikflaks in serie, salto's, schroeven, handstand overslagen, kastsprongen en wat niet meer? Michel Verhagen, judo topper en Nemanja Gudelj (NAC) verzorgden clinics in hun sport. Beiden oud-leerlingen van de school. Het was een lust voor het oog en het plezier spatte ervan af.    

     Maar voor Arnold is sport meer dan plezier. En dat meerdere schrijf je met hoofdletters KARAKTER en RESPECT. Sport doet iets met je. Je loopt tegen grenzen aan, je gaat er over heen, doorzettingsvermogen, ontwikkelt karakter. Leert omgaan met succes, maar ook met verlies. Je ontwikkelt respect voor jezelf - dit zijn mijn grenzen - maar zeker ook respect voor je tegenstander. Het gaat ook wel eens anders toe in de sport. Respect sneeuwt ook wel eens onder en wat is het dan goud als deze topsportman dat in een zaal vol met jonge leerlingen nog eens met passie uitdraagt. Respect ontwikkelen voor jezelf maar ook en misschien wel juist, respect voor je tegenstander. Misschien iets voor de Tweede Kamer? Kijk eens naar deze foto, dit zijn zijn momenten. Sport is reflectie, sport is met elkaar praten, sport is respect ontwikkelen, sport is..... Hoe zou het toch komen dat uit grootschalige onderzoeken steeds weer blijkt dat schooluitval onder intensief sportende leerlingen significant lager is. Sport doet iets met je, binnen de lijnen van het veld maar zeker ook daar buiten.

    Ik ben niet alleen Arnold dankbaar, voor die middag. Ook de leerlingen Pim van de Hoeven en Maartje van Dongen en sportleraar Rob Goossens stonden naast me op het podium. "Waarom sport je? Waar ligt je doel, waar droom je van en natuurlijk wat heb je er voor over? En waarom ben je sportleraar geworden en gaat het dan om het kunstje, de flikflak bijvoorbeeld of de lay up, of zie je meer gebeuren?" Daar spraken we met elkaar over en ze konden het prachtig verwoorden. Hun verhalen en boodschappen kwamen over, het werd goed begrepen. Geen ‘bobo-taal’ maar beleving en inspiratie recht uit het hart. 

Graaf Engelbrecht, school voor mavo, havo en vwo. Met een sportprofiel, met heuse sportklassen, maar natuurlijk ook 100% mavo, 100% havo en 100% vwo. Je haalt er een ‘gewoon’ diploma, maar op een bijzondere school, een school met karakter. De zaal stond deze middag als ‘1 man’ achter Graaf Engelbrecht. En niet alleen deze middag, zeker en vast. Kijkt u maar.

 

 

Rob Franken

P
S. Voor de ware liefhebber. Bekijk dit filmpje over de nieuwe sporthal van Graaf Engelbrecht dan eens!

 

 

 

-

 

 

Alles wat aandacht krijgt, groeit

Geplaatst door: Rob Franken 29 november 2011, 12:36

Een Turbostoet met enkelvoudige missie: samen verantwoordelijk

Het was een bonte stoet die middag, enkele weken geleden daar in Breda Noord. Een grote groep mensen, jong en oud, trokken op van het gebouw van Graaf Engelbrecht, school voor mavo, havo en vwo naar het gebouw van basisschool De Driezwing, ook in Breda Noord. Opmerkelijk, zo’n stoet in de stad, de laatste jaren toch al lang uit het stadsbeeld. In vroegere tijden nog weleens in droeve omstandigheden als de gang naar de laatste rustplaats werd begeleid door een rouwstoet van treurenden maar dat was hier overduidelijk niet aan de orde. Wat dan? En ook nog vooraf gegaan door een Turbo Renault?



Aangekomen op de plaats van bestemming deed Pieter Gramsbergen (rector van Graaf Engelbrecht) uit de doeken wat er aan de hand was. Een opmerkelijk initiatief, de presentatie namelijk van een sociaal contract of eigenlijk, een onderwijscontract. En niet zo maar een contract. Een echte deal tussen leerlingen, ouders, mentoren en docenten en de schoolleiding. Zij allen tekenden officieel een contract voor de voorbereiding op de komende examens. Een enkelvoudige missie waarvan de betekenis niet gemakkelijk kan worden overschat. De boodschap is “wij voelen ons samen verantwoordelijk voor het succes van onze leerlingen, onze kinderen”. School en ouders in het verlengde van elkaar, trekken aan dezelfde kant van het touw. Natuurlijk, ieder met een eigen verantwoordelijkheid, maar met een enkelvoudige missie. “De leerlingen zullen het uiteraard zelf moeten doen”, is de boodschap maar “wij staan met z’n allen om ze heen”.

Bijzonder, maar er is nog meer. Het contract is niet zo maar opgesteld of ergens van een plank gehaald. De inhoud van dit sociaal contract, dus de inhoud van de voorbereiding op de examens is ook voorbereid met leerlingen, hun ouders, leerkrachten en de schoolleiding. Kortom, iedereen weet en beseft heel erg goed waarvoor hij of zij heeft getekend en wat er in de komende maanden wordt verwacht in de extra steunlessen die ingeroosterd zijn ter voorbereiding van de examens.

School en ouders, ouders en school
Wat worden we soms op trieste wijze geconfronteerd met situaties waarin school en ouders tegenover elkaar lijken te staan. Voorbeelden die de nationale pers hebben gehaald, kennen we allemaal. Ik hoef ze hier niet nog eens te benoemen. Maar er zijn er meer, helaas soms veel meer van dit soort situaties. Dat kost negatieve energie. En wat is een initiatief als dit sociaal contract bij Graaf Engelbrecht dan verfrissend en heerlijk positief. Welk een kracht kunnen we ontwikkelen als we het samen doen? Wat kan het opleveren, wat zal het opleveren als school, ouders en leerlingen zo overduidelijk dezelfde lijn hebben gekozen? We weten het nu nog niet. Maar de verwachtingen zijn hoog gespannen. Dit opmerkelijke initiatief levert positieve energie. Immers, als waar is “dat alles wat aandacht krijgt, ook werkelijk groeit” - en wie twijfelt aan die antieke en tegelijkertijd moderne wijsheid? - dan gaan we nog mooie dingen meemaken, daar op Graaf Engelbrecht. 

Nog diezelfde middag, de inkt van het contract was nog maar net droog, zijn de steunlessen begonnen.

Rob Franken

-

 

 

 

 

Een staande ovatie

Geplaatst door: Mark Baselier 18 januari 2010, 09:26

Zo vaak hoor ik prachtige verhalen over wat leerlingen of studenten van onze scholen meemaken, doen of initiëren. Daar word je ongelooflijke trots van, dáár doen we het voor in het onderwijs. Dit is het verhaal van twee leerlingen van Graaf Engelbrecht.

Lees het artikel